Acımasız Ağını Şimdi Örüyor Zaman

…
24 Ocak 2021 - 13:16

1 dk okuma süresi
-
2

Hayata inat yeşerttiğim ümitler şimdi hep harap baharlarda...
Ağlarken biriktirdiğim yalnızlıklara bile sorsan daha özgür diyarlarda...
Heybemde nice zamandır kimsesiz bir aşk büyüttüm; şimdi zamana esir...
Tutunacak düşlerimi bir anda kattı önüne, acımasız bir nehir...

Nereye dönsem yüzümü, umutsuz çalan telsiz bir bağlama...
Heder çamurunda yoğurup yüreğimi, daha fazla dağlama...
Karınca uğultusu kadar ince ve sert sızılarım...
Dokundukça artıyor kasırgalarda amansız sancılarım...

Nice acılı feryadı yükledim sırtıma bu yolda ağır ağır sensiz...
Karanlığa inat aydınlat gözlerimi yorgun ve de fersiz...
Sana muhtaç koca çınarlar gibi umutlarım çok şey düşünür ama dilsiz...
Gel azat et ruhumu, dünyam sensiz bir o kadar gereksiz...

Düşüncelerim havada asılı kaldı hep kifayetsiz...
Adına anıt diktim yüreğime ama bir hayli nihayetsiz...
Sevgiden bîhaberdim, sana rağmen gözlerinde öğrendim sevmeyi...
Neden bu kadar çok gördün kendinde sevilmeyi?