Bavulda Unutulan Gök

Bir kent şairi olmayı diledim daima

Son bir defa görebilmeyi dilediğim herşeye,

Bir yüze,

Bozkırdaysam kıraç bir düze.

Düşmeyi diledim birkaç dize.

Bir şehre baktıysam en tepesinden,

Göğünde asılı kalacak bir bakış savurduysam şayet,

Sadık kalırım, taşırım göğünü,

Bir bavul gibi taşırım göğünü gönlümde.

Ve bir muhabbet taşıdıysam gönlümde,

Sadık kalırım, gönül şanındandır.

Ben bu kentte,

Ben bu gökte,

Süresiz bir göç sabırsızlığına şahidim.

Kuşlar mı sadakatsiz?

Yahut, yanılıyor mu gözlerim?

unutmak

-'solmasına razı olmayacağım çiçekleri sularcasına; daim bir his ile, içimden geldiği gibi,öylece'