Canımın Caddeleri

Tümleyemediğim cümleler ile dolu canımın caddeleri,

Yavaş yavaş dolaş.

Kurumuş güller, solmuş hanımelleri,

Sönmeye durmuş kokuları...

Sessiz izdihamlar yaşanmakta, ah bir duyabilsen.

Sen yıldızların şavkına verirken ışığını,

Ben sönmemiş volkanlar ülkesiyim.

Volkanlar günbegün

En ıssız dağlarımdan vuruyor beni her biri.

Ateşte büyüyen yemişler ülkesiyim.

Ateşte büyüyen yemişler yani

Özlem mi dersin, elem mi?

Kızıla boyanmış düşler, hüzne sarılmış hisler ve bitmeyen iç çekişler.

Dilimi içine büken cümleler ile dolu canımın caddeleri,

Titreyerek dolaş.

Küller ve korlar,

Serap kovamayan çöl yelleri

Bulutlar hani,

Bulutlar küser mi hiç göğe, küsmüş işte!

Güneş daha bir ateş.

Susuz çağlayanlar gürüldemekte ah duyabilsen.

Sen ihtişamlı bir ömre imza atarken,

Ben kırık bir hikâyenin sırlı müdavimiyim.

Soruyorum kendime,

Ben fukara kervanların aradığı gölge miyim?

Fukara kervanların gölgesi yani,

Yalnız bir ağaç, yapraksız çalı, incecik dalı.

Kuma gömülmüş şehir, küle dönüşmüş nehir

Ve her yanım zifir

Ah! Ne zaman son bulur bu alevden zemheri,

Serin iklimler görür mü canımın caddeleri?

45 yaşındayım. Zonguldak doğumluyum. Bir devlet kurumunda Sağlık çalışanıyım . Şiir, öykü ve deneme yazıyorum.