Ey Müslümanlar, Müslüman Olunuz!

Evet, acı bir tebessüm ardından gözyaşları kaplıyor yüzümü ve içimi bu satırları yazarken. Günün kaçta kaçını ağlamaya ayırıyoruz? Temizlensin diye kirlerimiz, fetihlere kapı olsun diye dualarımız. Sahi ağlanacak halimize ağlayabiliyor muyuz? Ne kadar farkımız kaldı ehli islâm olarak, ehli islam olmayandan? “Bu ne biçim soru yahu” dedidiğinizi duyar gibiyim. Aslında tam olarak soru bu. Kaçta kaçımız hakikaten “Müslüman” gibi yaşıyoruz? Müslüman kardeşler topluluğu olarak bizi kardeş kılan; İmanın, İslâmın, Ahkâmın, Ahlâkın, Rasul-ü Kibriya Efendimizin, Çârı yârin, Ashabı güzinin eserleri ne kadar görülüyor üzerimizde, hatta üzülerek söylüyorum “içimizde”. Muhabbet bahsinde, tanıma, hayran olma bahsinde bile o kadar biganeyiz ki bizi kuşatan modern zımbırtılar kadar meşgul etmiyor, bizi biz yapan, İslâm kılan değerler teşkil etmiyor gündemimizi.

Yolumuz, yordamımız, işimiz, âşımız, evimiz, okulumuz (aslında medresemiz olacaktı) oturmamız, kalmamız, caddelerimiz, sokaklarımız kime benziyor? Allah aşkına Soralım, konuşalım, araştıralım, düşünelim neydik, ne olduk ve ne olmalıyız.

Çizilen sınırlarla ayrılırken gönül bağı da zedelenmiş (ırkçılıkla, modernite ile vesaire) ümmet coğrafyasını neyle tutup kaldırabiliriz ayağa. Müslümanlar birbirine yabancı kalırken, silahlar birbirimize çekilirken yada kardeşlerimiz bilmem hangi adı sebeple katlı edilirken, kınamaktan öteye geçmeyen bizler; fiili duadan uzak bunca rehavetin içinde ettiğimiz kavli dualarla, yarın huzura toplanacağımız hakiki günde nasıl bakacağız kardeşlerimizin yüzüne?

Kendimizden başlayalım işe. Evet ahvali değiştirmeye gücümüz yetmez lakin kendimizi değiştirmeye de mi yetmez?

Dur Allah için. Yürü Allah için. Koş Allah için.Vazgeç Allah için. Ol Allah için. Evvel sen, ben, biz yaşayalım hakkıyla İslâmı, ferd ferd, toplum toplum. Sonra bizim ihlasımız yetiştirsin nesilleri. Selahaddin-i Eyyübileri, Fatihleri, Gazalileri, Akşemseddinleri ve daha nicelerini.

İslami yaşamak hele ki fitnenin, fucurun dalga dalga yayıldığı şu ahir zamanda bizim için en büyük cihaddır. Bu cihadı kazanırsak, Âlemi İslam olarak Filistin’i de, Mescidi Aksayı da, Suriye’yi de, Arakan’ı da, Yemen’i de ve tüm zulüm altındaki başkentlerimizi de kurtaracağız biiznillah. Anlayabilmek, başarabilmek ve yaşayabilmek duası ile…

Vesselâm.