Filleri Yenebilirmiş Kuşlar

Yolların izi kaldı ayaklarımda,

Taşlı, dikenli yolların.

Bir ay düşümü kadar hüzünlü yılların izi kaldı, sol kaburga içinde.

Gelip geçmek bilmeyen o vahşi sıkıntılarda, şükürle dolu bahçeler büyüttüm.

Ve anladım ki,

Filleri yenebilirmiş kuşlar.

Avuç içime konan narin kuşlar.

Gayrimeşru düşler, çaldı kapımı

bir alaca karanlığı yırtar gibi.

Bir sel bulutunun talan edici karası gibi.

Beyhude çabalar sandığım, küçük adımlar büyüttüm.

Küçük düşüncelerimi, şafak kızılı vakitlerde büyüttüm.

Kaderimin çok gizli hücrelerinde, yırtıcı bir hasret büyüttüm.

Islak sokak lambaları altında geçti hayatım, sırılsıklam.

İşlek caddelerin kaldırımları, ezbere bilir adımı.

Uykularımın yenik düştüğü vakitler diledim.

Kaybettiğimi sandığım umutlar, ağustosta üşüdü.

Ve anladım ki,

Filleri yenebilirmiş kuşlar.

45 yaşındayım. Zonguldak doğumluyum. Bir devlet kurumunda Sağlık çalışanıyım . Şiir, öykü ve deneme yazıyorum.