Hazine…

Salise saniyeyi kovalar, saniye dakikayı bu noktada devam eder de biter gün… haftalar aylar biter. Seneler geçer de anlamaz insan ne yaşamış. Geçmişi kir gibi ardında duran da vardır. Güzellikleri ile övünen de.. Tutamazsın geçer ömür… gelenler, gidenler, kalanlar, yok olanlar..

Yalnızlık dolar kimi zaman içine… etrafında sayısız insan boşluğu.. boşluğu bile dolduracak kelimelerin..

Bilmem ya ne sebepten, üzülür en sevdiklerin… hiç istemesen de… Hiç sevmeye mecal bırakmayacak kadar yorar seni tüm işlerin..

Hadi diyorum hayat. Tut ellerimden. Allah (c.c) için çalışalım. Bir onun rızası olsun önümüzde salla be kim ki şeytan, nefsin terbiye edilmeyecek kadar sağlam kafalımı..

Ah azizim olmuyor yapamıyorum.

Bilemezsin ki kimsenin gönlünü diyorum.. açıp da göremezsin ki zihnine ne var ne yok.. teknoloji mi var ki Sabahtan akşama baştan yazasın kendini..

Boş değil ki kimsenin değerleri. Her canlı kendi bilgisi ile yaşıyor faniliği ile dünyada. Kopup da sana gelemez ya. Sen istiyorsun diye mecbur mu seni sevmeye sevdiğin.

Ne kaldı ki şimdi elimizde. Emanet bir can. O cana emanet canan. Ve candan öte bir can daha… tatsız tuzsuz bir surat ile her zaman aynada karşı karşıya kalmak. İstemek yada istememek mecbur olup da yapmak. Yormak kendini harap etmek. Yada güzel bakabilmek.

Saniyeler kovalıyor şimdi dakikaları. Bak ne yazdı kader defterine Halık (a.v.) bilmediğin bi gelecek için değdi mi bunca öfkeye sinire. Sen Allah (c.c.) için vazgeçtin mi gazabından esirgiyor seni. Bunu unutarak neden vuruyorsun sevdiklerine.

Tükete tükete bir canı da tükettin. Eğildin belki düştün bile çoktan. Dibi mi görmek gerekti gerçekten.

Kaçtın tüm dertlerden. Üzen de sen oldun üzülende. Biten de sende, devam eden de…

Hadi geri getir gerçek hazineni

Neydi hazine

İnsanı eline tutamadığı sağlığı..her şeyden kaçar da bedeninde ki derdinden kaçamaz. Anıdır hazinesi. Bir o vardır çünkü geçmiş temizleyip geleceğe gül kokulu kandiller yakacak..

Hayatta gerçek şu; umurunda olmaz kimisinin etrafındaki bakışlar. Bildiğini söyler bilmediğini okur gamsızca yaşar. En ayrıntıya değinenler de olur arada kalanlar da Ama birileri her zaman bir şeyler için yaşar. Güzelliktir adı. Dünya dönerse bunun hürmetine döner..

Şunu unutmamak lazım azizim

Eninde sonunda hepsi aynı yere gider. Yıllarca pisliğini saklayan yemişler ruhunu veren arıtan toprağa…

Kimi giderken hasletleri hoştur . Bakan der ki ne insandı. Kiminin de hiç hoş işi yoktur. Toplar bütün kötü kelimeleri..

O son deme kadar da anlamaz yalan oluşunu bunca saydıklarımın..

Son nefesini vermeden gel heveslerini ver toprakta yun arın ve özüne dön

Eses