Kırık Dizeler

Ruhunun yokuşlarında yorulan ben,
Geniş vadilerimde dinlenen
Sen oldun…

Gecelerde yıldızları ararken ben
Dolunayı sarmalayan
Sen oldun…

Bir çiçek düştü gönlüme
Beyaz bir gonca…
Yorulunca,
Denize salan sen,
Gidişine sallanan el,
Ben oldum…

Her baharda,
Saçlarından geçen rüzgar ben,
Her yağmurda,
Soluğumda çakan şimşek
Sen oldun…

Senin kader atlasının,
Puslu dağlarında salınan kızıl gelincik,
Ben oldum… Diyemedim…
Sığamadım dağlara,
El oldum…

Gözüm okur, gönlüm yazar...