Şiir

Orak

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Orak

Gönüller şâd oldu gönlüme firak düştü

Mücella siman bana amansız merak düştü

Seninle yeşermişken suya hasret bu çöller

Benim mahzun gönlüme baharlar ırak düştü

Rahmetler sağnak oldu, doldu taştı yürekler

Herkese orman iken bahtıma yaprak düştü

Kırıldı düştü aşktan, kor yüreğim kenara

Hazindir ki devaya, bir avuç toprak düştü

Baharlarda dolaştı, hüzün yoksunu insan

Bana da çöller gibi yeryüzü kurak düştü

Sevdana gönül veren gönüller bahtiyarken

Gönlümün kısmetine  bostanlar çorak düştü

Hüzniyim naçar Hüznî, hem yaşlıdır gözlerim

Göz yaşımı silmeye en keskin “orak” düştü.

Etiketler
hüzni mücella avuç kor orak

Yazar Hakkında

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap