Sanrı
- Turgut Hangül
- 2 Mart 2021 - 05:49
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Düştü, şimdi kaldıracak kimsesi yok!
Gök atıştırmaya başladı miskin insanları;
Az ileride yağmur yağacak ve boğacak kuşkusuz boz yılanları.
Yuvasına kuş tünemiş yüreğe, konamaz artık sevgi.
Hastalıklı düşlerinizi siliniz!
Bize yaşlı ağaçlardan dökülen kozalaklar lazım.
Öyle ya; su götürmez bir ayrılık yaşadın.
Varsa bir de uçurumları doldursun gözyaşların.
Buna hazır değilsiniz!
Yaşamak size o şaşırtıcı cilvesini yaptı.
Öyle ya; ömrünüz düşlerinize erişemedi.
Yaşardın, bir sanrı uyandırırdı bu sefil kalbinde...
Defalarca denenmişti oysa ki!
Yeniden ve yeniden bir tahtı yıkardın.
Bu böyle aylardır kimin bulduğu, hatıralar ağacında...
İhtimal ağacında yırtılan ömrünü diktir.
Gitmelere doyamadın, ahvâlini bildir!
Bir de âhengini yitirmiş bir hayat yaşardın.
Öyle boşluk içinde yalnızlığı bırakırdın.
Düşüncelerin seni bilinmez bir çukura atardı.
Böyle ihtimaller denizinde ömrünü aldatırdın.
Sen yaşamı aşktan ibaret sanardın...
Etiketler
Yazar Hakkında
Turgut Hangül
Okur, Yaşar, Yazar
Yorumlar