Son’suz

Hatice Akyıldız Yıldırım
25 Mart 2017 - 20:10

1 dk okuma süresi
-
0

Ağzından dökülen kelimeleri değil gözlerinin gözlerimle olan diyaloğunu duyabiliyorum sadece. Sükutun kelimelerinle olsun gözlerinle değil.

Bakışlarındı yakan. Yaklaştıkça bağlandığım kokundu. Sarıldıkça bırakamadığım içtenliğindi hasretim. Ve imkansızlığın güzelliğiydi bizi birbirimize bağlayan. Titreyen nefesim değil ruhumdu belki de. Benden ayrılıp içinde yaşamak isteyen kalbimdi isyan eden. Herşeye rağmen bitmeyen sevgimdi beni sana çeken. Birbirimizi bulduran deliliklerimizdi belki de.

Gülüşünde saklıydı mutluluklarım. Ve gidişindeydi umutlarım, dönmeyişindeydi hüzünlerim. Uzaklıklardaydı özlemlerim. Kilometreler değildi bizi ayrı düşüren hayatın çıkmazıydı. Kaybetmeyi göze alamayışlarımızdı bizi bitiren.

Gidesim var diyordu ya şair ‘Benim her yere gidesim var ama hiçbir yere dönesim yok.’. Hayattı bizi bir araya getiren de, aramıza uçsuz bucaksız uçurum koyan da. Sebepsiz değildi gözyaşlarım. Gözlerinde değil sözlerindeydi yalanların. Yahut mecburiyetlerin.