Ulaşılmaz

Anlatmaya çalıştığım hisleri
Anlatmaktan kaçındığım hislerle birleştirip,
Karma bir kitap halinde hediye ediyorum.
Anlamak istediğini anlıyor,
Anlamak istemediğini anlamıyorsun.
Ve hep geçiştiriyorsun.
Bu beni her gün öldürüyor.

Hem tutsağım elinde,
Hem de özgürüm.
Biraz bıraksan uçacak bir kuş gibiyim.
Sıkıca tutmuşsun beni.
İstemediğini düşündüğüm halde,
Beni sevmediğini bildiğim halde,
Beni bırakmayışın
İçimde ihtilallere yol açıyor biraz.
Anlaşılsan, biraz anlasan beni!

Hep maske ardından konuşmasan da artık.
Biraz yüzünü göstersen!
Bir geceye sığdırdığımız acıları,
Bir gönüle sevgi olarak sığdıramayışımızı,
Sırlarımızı gizleyip sahteliklerimizle
Maske ardından konuşmaları, bıraksak da artık.
Tüm gerçekliğimizle yüzleşsek!

Anlasak biraz birbirimizi,
Mesela sevsen biraz beni.
Sadece sevsen öylesine, karşılıksız.
Bak hem sana şiirler okur, adına yüzlerce şiir de yazarım.
Yeter ki biraz sev beni...

İnan ki yolumu değiştirsem de kaçamıyorum senden.
Hep yorulduğumla kalıyor,
Hep dönüyorum sana yeniden.
İnan ki ben sende yaşayan bir nefesim.

Ne yaptığımın farkındayım!
İstenmesem de yanında zorla kırarak kapılarını,
Dalıyorum karanlık dünyana.
Hem ben mum gibiyim aydınlatırım dünyanı.
Sana zarar da vermem kendimi eritirim senin için.
Sen farketmesen de
Eritirim kendimi senin için!

İşe yaramaz biri de değilim aslında,
Belki yanına yakışmam ama,
En güzel şiirleri ben okurum sana.
Biz mutlu oluruz beraber.
En önemlisi biz oluruz, şiir oluruz ışık tutarız karanlık çağa.

Reddedeceğini bilsem de yazıyorum bunları.
Bir umut benimki de
Yitirilmiş bütün hayallerden öte,
Sen umudum, hâlâ sürüyor yüreğimde...