Şiir

Uyanmalı Ölmeden

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Uyanmalı Ölmeden

Şu kainatta bir zerrecik insan.
Aksine bakınca aynada dünyayı kendisi için yaratılmış sanan.
Ah ne yazık! Kibir en zayıf noktan,
Oysa yine kibirdi şeytanı şeytan yapan.
Kapıldık düzenine dünyanın gidiyoruz,
Sonumuz hayrolsun, ne olacak bilmiyoruz.
Allah için direnen şöyle dursun hele,
Bu yolda kaç kişi kaldık, karışmayalım kaynayıp gidene.
Ah bir hevesle aldığımız kararlar,
Yaptığımız planlar, dünyalık kazançlar.
İnsan istemezsen etrafında eğer bir gün,
Ölüm, ahiret kelamı ediver bir bakarsın hepsi küskün.
Ensende nefesini hissettiğin eceldir,
Yaren ararsan o Allah’tır, gül Peygamber’dir.
Ahir zamanda kordan ateşmiş imanı elde tutmak,
Bakar da görmez olmuş yığıntılar, insan ahmak.
Kalplerde demir perde, gözlerde katran,
Kulaklar sağır, dillerde yalan dolan.
Senin yolunda can verenlerle aynı cennete mi talibiz heyhat!
Ölmeden uyandır Allahım, ey Sahib-i Kainat.

Etiketler
şiir insan Ahiret Dünya Uyan kibir Ölmeden Uyanmalı ölmeden

Yazar Hakkında

Derya Altınyurt

Kendini yazarak ifade edebilen, kalemine dost kağıdına yaren...

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap