Şiir

Vazgeçmek

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 4
Vazgeçmek

Anlamayacaksınız!

Hiçbir zaman bilemeyeceksiniz...

Gözlerimdeki feryadlar,

Düşmeyecek sözlerime.

Korkmayın efendim!

Ozaman da ulaşmayacak size.

Düşüncelerim ve daimi hislerim,

Ağır gelirken bedenime ve buruk kalbime,

Yürüyemiyorum, dökemiyorum kelimeleri heybemden.

Her mısra içimde bir yuva.

Baba merhameti, anne şefkati bekleyen bir yuva.

Orası kimselerin ulaşamadığı Hirâ

En yakınımın, belki benim bile.

Bir uçurumdan aşağı itilircesine,

Tek tek savruluyor umutlar..

Elim havada ve bomboş.

Nakış nakış işleniyor ruhuma hüzün.

Korkmuyorum hüzünden.

Sanki daha çok yakışıyor. Bilemiyorum.

Konuşmak yabancılaşsın istiyorum.

Sesimi unutsunlar, belki beni de.

Bir fotoğrafım kalsın ellerinde,

Bir de mısralarım..

Sahi olmasa da olur ya.

Belki bir gün anlarlar.

Bir gün vazgeçerim anlaşılmayı beklemekten.

Mutlaka diyeceğim evet...

Geçtim.

Vazgeçtim...

Etiketler
Vazgeçmek Hissetmek Anlamak fotoğraf Anı Düşünce Korku Kalp Yuva Merhamet Şefkat Hüzün Anlatmak unutmak

Yazar Hakkında

Hatice Tuğba Berk

Okur, yazar.

Yorumlar

  • 4 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap