Yaşım Hep Dokuz
- Mehmet Aytemur
- 6 Ekim 2018 - 07:18
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Yeşil erikti gözlerim,
Daldan kopmamış yaprak,
Sabaha uyanmamış serçe,
Açmamış gonca bir gül,
Bilir miydim günah nedir?
Derdim arkadaşlarım,
Sakızlı şekerim, olsa bir de
İp ile sekseğim…
Torbam leblebi ile,
Cebim erik ile dolu…
Yemedim, yiyemedim.
Bilmedim, bilemezdim insan namert idi.
Dünyam hayal dünyası,
Gözlerim ufkun derinlikleri idi.
Sığmadım, sığamadım size,
Geleceğinize ve koca yalan dünyanıza.
Okumak özgürlüktü,
Okuyacaktım ki ben de
Ben okuyup bilecektim,
Çıkacaktı sesim gür.
Hemşire olacaktım
Ben insanları yaşatacaktım,
Olmadım, olamadım.
Ben yaşayamadım.
Seda Nur’du adı.
Ana kuzusuydu küçüktü, minik,
Yaşı dokuzdu erikti gözleri…
Umut dolu geleceği,
Bebekleri ile dolu dünyası,
Seda Nur, yaşı hep dokuz, minik Seda Nur…
“Haberlerini yakından takip ettiğim ve acı haberi öğrendiğim zaman çok derinden etkilendiğim, belli bir süre etkisini atlatamadığım bir olay olduğu için böyle bir eser yazmak istedim. Umarım Seda Nur’un anısı burada yaşar, hiç unutmayalım bu güzel meleği.
Rabbım minik Seda Nur’a rahmet eylesin. Anne babasına ve çevresine bol sabır versin.
Bir daha böyle olaylar yaşanmasın, hiç bir ailenin ocağına ateş düşmesin.”
Etiketler
Yazar Hakkında
Mehmet Aytemur
Okur,yazar,söyler...
Yorumlar